Iemand zei mij:

“De roze bol is natuurlijk de aarde.” De aarde met zwaartekracht. Daar zit het penseel aan vast. Het penseel kan niet ontsnappen en kan niet doen waarvoor het gemaakt is namelijk schrijven of schilderen … de penseel accepteert zijn lot. De aarde en het penseel horen eigenlijk niet bij elkaar, maar zijn ‘toevallig’ bij elkaar gekomen. Ik denk dat we meer op het toeval kunnen vertrouwen dan we doen want het werk is een mooi en harmonisch geheel geworden; de verticale lijn is verrukkelijk en veelbelovend, zegevierend ook, ik denk aan een tol ! Is dit een pleidooi voor het niet-voor-de-hand-liggende, de niet-logische verbanden? Of zijn de onderlinge verbanden onderhevig aan een logica die nog niet ontrafeld is? Zijn wij een beetje achterlijk, soms?”

“Ik dacht ook dat de aarde gevoed wordt met beelden en voorstellingen via het penseel; het penseel schildert dan niet maar werkt als een antenne en brengt beelden van de wereld – als via een infuus – in de aarde. Beelden die het nog niet kent, zo gezegd ; de roze aarde is nog zo jong en leeg ….”

“Zeker” zei ik, “het had daarom ook de Wachtkamer kunnen heten. Eigenlijk is elk kunstwerk een wachtkamer, de tentoonstelling is ook een wachtkamer, leven is ook een wachtkamer, alles is een wachtkamer waar iedereen wacht op een huwelijk met … de wereld.”

“O, maar dan bent U de koppelaarster, degene die arrangeert!”

“Zeker, heel graag, maar het kan ook anders lopen want de logica kan de wereld niet bij mekaar houden, dat is duidelijk.”—Henk Visch, Eindhoven 14 oktober 2024

Als uitgangspunt voor deze tentoonstelling koos gastcurator Jos van der Sommen een beeld van de Eindhovense kunstenaar Henk Visch getiteld Le mariage arrangé.

“Het beeld Le mariage arrangé (2021) van Henk Visch ervaar ik als een soort verlangen naar schilderen, of misschien is het wel een beeld dat wil zeggen: ‘ik zou graag een schilder willen zijn’. Om over dit verlangen naar schilderen door te gaan staat in iedere ruimte van het Van Abbehuis een beeld van Henk Visch dat mogelijk een gesprek aangaat met één of meerdere schilderijen.

Voor dit gesprek zijn vijf kunstenaars uitgenodigd, waarvan ik er vier niet persoonlijk kende. In het verleden heb ik werken van hen gezien en ze verankerden zich op mijn netvlies. Zo wordt deze tentoonstelling een gesprek tussen uiteenlopende benaderingen, verschillende beeldtaal, twee- en driedimensionaal werk, waar hopelijk een geschikte partner uit voortkomt”, aldus Jos van der Sommen.