Het verband tussen grootschalige stedelijkheid en genadeloze groei is een thema dat kunstenaar/vormgever Frank Havermans al decennialang boeit. Hoe organiseren individuen zich in deze gereguleerde betongrijze werelden en wat zijn mogelijke toekomstige ontwikkelingen in urbanisme? In deze solotentoonstelling schetst Havermans aan de hand van installaties en modellen, tekeningen, foto’s en video een beeld dat het kleinschalige met het grootschalige verbindt.

Zijn interesse voor extreme stedelijkheid werd gewekt na verblijven in snelgroeiende metropolen als São Paulo, Rio de Janeiro, Hong Kong, Taipei (Taiwan), Shenzhen en een van de snelst groeiende steden van China Chongqing. Het genadeloze karakter van de ontwikkelingen en de sociale impact die dit heeft op verschillende bevolkingsgroepen is schrijnend. Deze samenlevingsvorm is verworden tot een samenlevingsvorm waar het recht van de sterkste en het recht van de rijkste geldt.

Frank Havermans laat zich in eerste instantie leiden door zijn intuïtie en zijn nieuwsgierigheid naar alternatieven voor gereguleerde samenlevingen. De rafelranden van het urbanisme en de creativiteit van de bewoners die zich genoodzaakt zien om zich te handhaven binnen het expansieve mechanisme en de uitdagingen van sociale ongelijkheid, zijn voor Havermans een belangrijke bron van studie. Hij is gefascineerd door de plezierige chaos en inventieve imperfectie die tegengesteld is aan het rationele plannen, dat binnen hedendaagse architectuuropvattingen de werkwijze is.

Daarnaast gaat hij op zoek naar de historie en het oorspronkelijke karakter van de plek. Zo speelt bijvoorbeeld het Taiwanese Fort Zeelandia in het ontstaan van de performancefilm As Long as Trade Moves (2023) een cruciale rol in de vormgeving van het centrale object dat op de trolley wordt voortbewogen door de stad. Werken, waaronder Bang Bang (2016) handelen over de Aziatische megasteden en hoe de ‘onderlaag’ van bewoners zich hiertoe verhouden. Bang Bang zijn groepjes sterke mannen van uiteenlopende leeftijden uit Chongqing vergezeld van een bamboestok met een stuk touw aan de uiteinden. Luidruchtig wachten ze gehurkt en gegroepeerd op een straat hoek op een sjouwklus. Havermans huurde hen in om een denkmodel te vervoeren dat gebaseerd is op de imaginaire driedimensionale weergave van de plattegrond van Chongquig. Urban Fleet (2022) is meer een tegengesteld denkscenario, waar de rijke bevolkingslaag zich gaat afwenden van de chaos op de wereld en zich op grote drijvende structuren gaat vestigen.

Havermans dompelt zich onder in onbekende megastructuren en komt uit op denkmodellen die gebouwd zijn op intuïtie en kritische distantie. Hij schept modellen om te reflecteren op de samenleving die bestaat uit vele verhalen tegelijkertijd.