Een screeningprogramma en samenkomst die migratie, arbeid en ritueel onderzoekt aan de hand van bewegende beeldwerken van Radu-Mihai Tănasa, Ibrahim Kurt, Marina Sulima en Ines Kocijan, en die uitnodigt tot reflectie op de onzichtbare netwerken van zorg, werk en verbondenheid die het dagelijks leven vormgeven.

Het programma bracht vier bewegende beeldwerken samen die de reizen van mensen, praktijken en arbeid doorheen de Europese periferie onderzochten. Via verhalen verankerd in velden, huizen, keukens, werkplekken en landschappen brachten de werken in kaart hoe migratie niet alleen wordt ervaren als beweging tussen plaatsen, maar ook door de alledaagse handelingen die gemeenschappen in stand houden. Arbeid kwam naar voren als een belichaamde conditie, verweven met herinnering, zorg, overleving en culturele continuïteit, terwijl ze grotendeels onzichtbaar blijft binnen hedendaagse systemen van productie en consumptie.

Omkaderd door een reeks open vragen: Wie doet het beter, een machine of een mens? Wie brengt jouw eten? Waar komen deze tomaten vandaan? Wanneer wordt een ritueel een daad van respons?

De samenkomst beschouwde ritueel als een evoluerende praktijk eerder dan een vaste traditie. Doorheen de films werden gebaren van herhaling, observatie en aanwezigheid vormen van kennis, gedragen door het lichaam, die tonen hoe identiteiten voortdurend worden onderhandeld tussen plaatsen, talen en systemen van verbondenheid.

In plaats van definitieve antwoorden te bieden, creëerde de screening een ruimte voor aandachtige observatie en collectieve reflectie. Door uiteenlopende artistieke perspectieven samen te brengen, moedigde het de kijkers aan om hun eigen positie te overwegen binnen onderling verbonden netwerken van arbeid, migratie en consumptie, en te reflecteren op de vaak onzichtbare relaties die het dagelijks leven vormgeven.