In een tijdperk waarin materiële productie lijkt af te nemen, hulpbronnen uitgeput raken en technologie het tempo van het bestaan versnelt, lijkt de wereld ons voortdurend te pushen tot tastbare prestaties. Op leven wordt gemeten in zichtbare successen, terwijl de leegte in stilte, pauzes en betekenisloze momenten wordt genegeerd.

Collective Doh bestaat uit kunstenaars die nieuwsgierig zijn naar de doorlaatbaarheid van literatuur, naar hoe schrijven en ontwerp elkaar kunnen raken. Hun ontwerp in de ruimte weigert het comfort van een eenduidig antwoord. In plaats daarvan ontstaan perspectieven uit alledaagse vragen die iedereen raakt, kleine observaties van het leven zoals het werkelijk is, los van cycli van een prestatiegerichte omgeving die in zowel positivisme als negativisme geweld kan voortbrengen, en juist daar ligt een ruimte om stil te staan.