Berendine Venemans is een kunstenaar die zich bezighoudt met de onherhaalbaarheid van performance en weerstand tegen reproductie. De ervaring van performance blijft niet bewaard als object, maar als potentie, een script zonder definitieve vorm dat telkens opnieuw wordt geactiveerd. Het archief functioneert niet langer als mausoleum, maar als een generatief systeem dat performativiteit produceert in plaats van afsluit.

Venemans onderzoek in een presentatie met vier performance artists de paradoxale praktijk tussen archiveren en repertoire: het eerste als materiële opslag, het tweede als belichaamde kennis die circuleert via performativiteit.